Op ontdekking in authentiek Puglia

Hoe meer ik reis, hoe meer ik naar plekken wil die écht iets over het land vertellen of waar ik zelf nog unieke ervaringen kan op doen. Ik wil me meer onderdompelen in de cultuur of (natuur)plekken vinden waar je als enige nog een outdoor ervaring kunt beleven. Hoe meer mensen een bepaalde plek delen, hoe minder zin ik soms krijg om naar die plekken te gaan. Dat heeft vaak ook met verwachtingen te maken. Hoe mooi sommige foto’s zijn en hoe anders het is als je er zelf staat, tussen de drommen mensen. Dat geldt natuurlijk niet voor alle plekken en sommige ‘hoogtepunten’ moet je gewoon gezien hebben. Maar mijn mooiste ervaringen op reis betreffen vaak niet de hoogtepunten van een gebied. Een ding weet ik zeker, mijn trip naar Puglia wordt geen trip naar de (toeristische) hoogtepunten van het gebied, het belooft een unieke authentieke ervaring te worden.

Hoe het begon: mijn eigen olijfboom

Het begint allemaal begin dit jaar, als ik stuit op de website van pierluigi.nl (via Italie uitgelicht). Pierluigi woont nu in Nederland maar komt oorspronkelijk uit Italië en hij promoot zijn streek Puglia en dan met name het platteland met zijn producten. Hierbij staat eerlijke productie, van kleinere producenten centraal. Om de lokale families te helpen biedt hij olijfbomen ter adoptie aan. Zo leuk, dat wil ik natuurlijk ook! Dit voorjaar adopteer ik dan ook mijn eigen boom en krijg mijn eigen olijfolie thuisgestuurd. Ik geniet dus al een tijdje van de heerlijke olijfolie, het wordt tijd dat ik het verhaal erachter mijn olijfboom hoor. Ik ga met Pierluigi op stap in Puglia.

Trinitapoli

Onze uitvalsbasis is het dorp Trinitapoli, een plaats met ongeveer 15.000 inwoners. Hier zie ik geen toeristen op het moment dat wij er zijn en onze groep vormt dan ook echt een bezienswaardigheid. Het is geen plaats die je in de toeristische gidsen over Puglia zult tegenkomen, want het ontbreekt aan echte bezienswaardigheden. Hier bevind je je tussen de locals en is het leven nog erg traditioneel. Veel mannen gaan hier elke dag nog de straat op, op zoek naar werk voor de volgende dag. Veel mensen op het platteland werken niet in dienstverband bij bedrijven, maar worden per oogst betaald en moeten dus zelf steeds op zoek naar nieuwe opdrachten. Er is wel veel werk, want elk deel van het jaar is er wel een andere oogst. Vanaf mijn balkon van mijn B&B kijk ik recht op de straten en een café op de hoek waar mannen met elkaar in discussie zijn of een spelletje kaart spelen. Het valt me al direct op dat ik alleen maar mannen op straat en bij de café’s zie. Waar zijn de vrouwen? In dit deel van Italië is de verdeling tussen man en vrouw nog heel traditioneel. Vrouwen zijn thuis en zorgen voor de kinderen en het huishouden. De mannen werken en gaan naar het café. Wil je het echte leven in Puglia zien, dan kan ik je dit plaatsje aanraden.

Tips voor je verblijf in Trinitapoli:

  • Eten en drinken: ontbijt bij Bar la Catttedrale (bij het plein) met een croissant en capuccino, drink na 11.00 uur espresso staand aan een van de bars, eet een hamburger en drink bier bij Il Cappio, ga uitgebreid eten bij uitstekende restaurant Corte Maria en drink een cocktail in de avond bij Butterflycafé
  • Als je meer wilt weten over de geschiedenis en archeologie dan kan , je het beste het archeologiemuseum Museo Ipogei bezoeken. Op dit moment is alles alleen nog in het Italiaans maar ze zijn bezig met vertalingen en de eigenaresse kan je van Engels commentaar voorzien. Er zijn in Trinitapoli ondergrondse ruimtes gevonden waar vroeger offers werden gebracht voor de oogst.
  • Overnachten kan bij B&B Camera et Caffè.

Olijfgaard

Onderdeel van de tour is de ontmoeting met je geadopteerde olijfboom en het meehelpen met de olijvenoogst. Eerder mocht ik al helpen bij de olijvenoogst op Kreta in Griekenland en dat vond ik ontzettend leuk om te doen. In Italië werken ze ook met dezelfde apparatuur als in Griekenland. Wij mogen hier alleen met de hand plukken en het blijkt al snel dat dit een enorm karwei is. Het is wel logisch dat er apparaten voor uitgevonden zijn, want het is anders wel een heel arbeidsintensief proces. De olijven die hier verbouwd worden zijn alleen geschikt voor de olijfolie. Ze hebben verschillende kleuren, maar het is hetzelfde ras (Coratina). De kleuren geven ook niet aan dat de een rijp is en de andere niet, de donkere olijven bevatten alleen meer tanine.  Uiteraard kijk ik uit naar de ontmoeting met mijn boom. Hij is redelijk snel gevonden en ik moet hem natuurlijk even een knuffel geven. Dank voor de heerlijke olijfolie.


Olijfolie

Hoe de olijfolie gemaakt wordt leren we in de olijfoliefabriek diezelfde avond. Ik zie de blauwe kratten met olijven hier weer staan. Als eerste in het proces worden de olijven gescheiden van het afval, zoals takjes en verdwaalde insecten. Vervolgens worden de olijven gemalen tot een soort pasta. Uit deze pasta wordt olijfolie gewonnen, dit gebeurt door middel van persing. De pasta wordt op verschillende platen gelegd en een machine drukt de olijfolie uit de pasta. Daarna wordt de olie van het water gescheiden. Voor 15 liter olijfolie heb je maar liefst 100kg olijven nodig. Dat is veel! Uiteraard krijgen wij de olijfolie ook te proeven. Dit gaat op dezelfde wijze als wijnproeven, je moet de olijfolie een beetje achter in je kaken zuigen om optimaal de smaak te proeven. De smaak en kwaliteit van de olijfolie is ieder jaar anders, dit is afhankelijk van het klimaat van dat jaar.


Wijngaarden

In de omgeving van Trinitapoli komt niet alleen olijfbouw voor, je vindt er ook heel veel wijngaarden. Het valt me eerder al op dat de meeste wijnranken er hier anders uit zien dan in bijvoorbeeld Frankrijk of laatst die in Limburg. Hier zie je druiven op stammetjes. Ze blijken geent te zijn. Er wordt een algemene snel groeiende en stevige druivensoort geplant en daarbovenop worden de verschillende soorten geent. Dit is de snelste en goedkoopste manier. De druiven die gekweekt worden op stammetjes worden met de hand geoogst, machines kunnen hier niet bij. Er zijn ook wijngaarden waarbij de druiven breed in rijen groeien en niet op een stammetje. De druiven aan deze wijngaarden kunnen met machines geoogst worden. Je zou denken dat de druiven die met machines geoogst worden de ‘bulkwijn’ geeft en die met de hand de kwalitatieve wijnen. Maar het is net andersom. Dit heeft alles met de druivensoort te maken. De druiven op stammen betreft vele soorten druiven en worden ook gemengd met elkaar. De andere bredere wijngaard wordt alleen gebruikt bij lokale druivensoort, Nero de Troia. Dat je hier heerlijke wijnen van kunt maken leer ik later tijdens mijn verblijf in Puglia.

Op ontdekking in authentiek Puglia

Wijnen

Na het bezoek aan de wijngaard is het tijd om te zien hoe de druiven veranderen in wijn. We gaan daarvoor naar Casaltrinità in Trinitapoli. Hier zien we hoe de druiven bij binnenkomst gewogen worden. Hier wordt niet alleen het gewicht gewogen, maar ook het suikergehalte gemeten. Hoe hoger het gehalte hoe beter de kwaliteit. Vervolgens worden de druiven geselecteerd en geperst. Het sap gaat in de kuipen om te gisten. De wijn wordt hierna bewaard in stalen containers, houten kuipen én in kleien kruiken. Dat laatste heb ik nog nooit gezien. Het is een experiment met de oude manier van wijn maken zoals de Romeinen het al deden en het schijnt de wijn een aparte smaak te geven. Later mag ik de verschillende wijnen proeven, van dezelfde druif, maar 3x anders bewaard. En ik proef zeker verschil, waarbij ik de wijn die in de klei werd bewaard de lekkerste vind. Hij is vol én zwaar en daar houd ik van. Toch kan ik het verschil niet helemaal toedichten aan de manier van bewaren, aangezien het om verschillende jaartallen gaat. Maar toch. Bijzonder is het wel.

Op de fiets langs de zoutvlakte

Naast het platteland en de producten van Trinitapoli bezoeken we ook een aantal bezienswaardigheden in de buurt. Zo stappen we op een mooie zondagmorgen op de fiets om de grootste zoutvlake van Italië te bewonderen: Margherita di Savoia. Met de wind in de rug gaat het erg snel en voor we het weten zien we de zoutmeren al opdoemen en in de verte liggen de bergen van zout. Het hele jaar door vind je hier de flamingo. Erg leuk om te zien! Er zijn nog meer vogels die zich hier goed thuis voelen. Het water van het meer ziet er roodachtig uit, dit komt door de algen die er in leven (Dunaliella salina). Deze algen trekken weer schaaldieren aan, waar flamingo’s zo van houden en waar ze de rode kleur van krijgen. Met de wind in de haren fietsen we nog een stukje verder, richting de Adriatische zee. Langs de kant van de weg staan veel cactussen mét vruchten. Wat een mooi gezicht, dit heb ik nog nooit in het echt gezen. Het geeft een tropisch gevoel. De weg terug is iets harder werken met windje tegen, maar het was zeker de moeite waard. Minpuntje, je ziet in de openbare ruimte overal rotzooi en afval liggen. Dat doet voor mij toch wel wat afbreuk aan het idylische plaatje. Ik hoop van harte dat de mentaliteit ten opzichte hiervan gaat veranderen.

Tips voor bezoek aan andere steden en bezienswaardigheden:

  • Castel del Monte, bezoek dit grote kasteel wat hoog op een berg staat en waar het getal 8 een belangrijke rol speelt. Zie ook het artikel op italieuitgelicht.nl. Wij waren er bij zonsondergang en dan heb je echt een prachtig uitzicht over de vallei die mooi oranje kleurt
  • Trani, dit is een van de belangrijkste, meer toeristische stad in de buurt van Trinitapoli. Trani is al in de derde eeuw voor Christus ontstaan en heeft een mooi oud centrum. De kathedraal valt als eerste op, deze vind je bij de haven. Je vindt vele boten in de haven en er zijn veel eettentjes bij het water.
  • Ruvo di Puglia, een plaatsje tussen Castel del Monte en Bari. Je vindt er een oud centrum met een kathedraal en een heleboel kerken.

Al het heerlijke eten en de kook- en bakworkshops bewaar ik voor een ander artikel.

Ook deze tour boeken? In het najaar, tijdens de oogsttijd van de olijven kan je zelf mee met deze ontdekkingstour door authentiek Puglia. Zie voor meer informatie www.pierluigi.nl

 

Previous Post Next Post

You Might Also Like

36 Comments

  • Reply Roadtrippers of the Sun 17 november 2017 at 15:39

    We krijgen er al meteen zin in om hier naar toe te reizen. Ook heel tof dat je een boompje hebt geadopteerd. We wisten niet dat dit kon. Ook het helpen bij een olijvenoogst lijkt ons een unieke ervaring. Leuk dat je niet alleen de toeristische plekken opzoekt!

    • Reply Carolien 18 november 2017 at 13:00

      Leuk dat je er ook zin in krijgt! Het is leuk maar ook zwaar werk. Gelukkig was het bij ons meer voor de ervaring dan echt werk ? maar ik vind het heerlijk om het hele proces te volgen

  • Reply Judith 17 november 2017 at 16:02

    Wat gaaf Carolien! Ik heb helemaal niks met Italië, vraag me niet waarom, maar dit is echt ontzettend leuk. Ik wist niet dat het kon, een olijfboom adopteren maar het spreekt m wel aan. Ik ga de site van Pierluigi eens bekijken. Ook leuk dat het er nog zo traditioneel is en fietsen op reis is altijd een aanrader vind ik. Misschien moet ik ook maar eens een boom gaan adopteren en naar Italië om ‘m te knuffelen.

    • Reply Carolien 18 november 2017 at 13:01

      Gek dat je niks met Italië hebt. Ik vind het er prachtig vooral in de steden. Van het landschap heb ik nog te weinig gezien eigenlijk. En het eten….yummie

  • Reply Jenny 17 november 2017 at 20:07

    Prachtig!

    Ik ben het met je eens dat bijzondere ontmoetingen echt iets kunnen toevoegen tijdens een reis. Mooi verhaal.

    • Reply Carolien 18 november 2017 at 13:02

      Ja dat geloof ik bij jou zeker. Geeft toch een andere dimensie dan snel snel must sees op je lijstje ‘afraffelen’ ?

  • Reply Marcel 17 november 2017 at 20:37

    Wat leuk dat je door de adoptie van een olijfboom Puglia hebt bezocht. Wij waren vorig jaar in Puglia en het gebied heeft m’n hart gestolen, zo mooi! Italië is sowieso één van mijn favoriete Europese landen.

    • Reply Carolien 18 november 2017 at 13:03

      Ja ik vind Italië ook Mooi. Leuk dat je ook in Puglia was.

  • Reply Elisa 17 november 2017 at 22:21

    Ik wist niet eens dat je een olijfboom kon adopteren, wat leuk haha! Dat is wel echt uniek volgens mij. Puglia lijkt mij sowieso prachtig, ben dol op Italië. Eigenlijk al veel te lang niet geweest bedenk ik me nu.

    • Reply Carolien 18 november 2017 at 13:03

      Haha ja dat is ook vrij uniek volgens mij ?maar zó Leuk!

  • Reply Martin 17 november 2017 at 22:49

    Wat leuk, een eigen olijfboom en ook nog heerlijke olie. Het lijkt me heel interessant om te zien hoe die olie gemaakt wordt. Ik ben olijfolie pas echt gaan waarderen toen ik op Kreta een echt goede olie proefde. Ik dat direct “zo moet het smaken”‘ stukje brood, beetje zout…heerlijk. Ik gebruik nu tijdens koken en voor het eten alleen nog echt goede olie…het maakt echt een verschil.

    • Reply Carolien 18 november 2017 at 13:05

      Ja in Griekenland heb ik ook met olijvenoogst geholpen en olijfolie geproefd. Zo heerlijk goede olijfolie met lekker brood. In Puglia ook heerlijk gegeten en workshops gevolgd. Ook echt iets voor jou Martin. Deel 2 volgt ?

  • Reply Jessica 18 november 2017 at 13:13

    Wat tof dat je je eigen olijfboom hebt geadopteerd haha en zeker interessant om dan meer over de achtergrond en de geschiedenis te horen 🙂 Puglia lijkt me een erg mooie streek, misschien dat ik komend jaar die kant op ga 😉

    • Reply Carolien 21 november 2017 at 16:07

      Ik heb maar een klein gedeelte van Puglia gezien, maar me wel helemaal ondergedompeld in de cultuur. Vooral ook heerlijk gegeten 😉

  • Reply Sanne 18 november 2017 at 13:28

    Zo leuk om nu je verhaal te lezen. Vorige keer vertelde je er natuurlijk al vol enthousiasme over. Het lijkt me een prachtig gebied. Via verschillende bloggers heb ik er al over gelezen, dus dat moet de moeite waard zijn!

    • Reply Carolien 21 november 2017 at 16:07

      Ja, leuk dat je mij enthousiasme hebt gemerkt 😉

  • Reply Helena 18 november 2017 at 14:30

    Ik krijg bij het lezen van dit blog gelijk zin in Italiaans eten. Wat bijzonder om je eigen olijfolie te ontvangen van je eigen geadopteerde boom. Dat smaakt vast extra lekker!

    • Reply Carolien 21 november 2017 at 16:01

      Ja, oh dat Italiaanse eten, deze tour ik ook wel echt wat voor jou denk ik Helena, zo lekker gegeten daar. Wel 3 uur lang getafeld 🙂

  • Reply Marcella 19 november 2017 at 19:45

    Wat een leuke trip lady! Gaaf dat je zelf een olijfboom hebt geadopteerd voor je eigen olijfolie. Gaaf idee!

    • Reply Carolien 21 november 2017 at 15:58

      ja vond ik ook echt. En de olijfolie was heerlijk. Of dat dit jaar weer is, is maar afwachten, want het was een moeilijk olijfjaar wat klimaat betreft.

  • Reply Denise 20 november 2017 at 00:31

    Ik vond het verhaal dat je een olijfboom had geadopteerd al zo leuk om te horen (en wat tof dat je naam er dan ook echt op staat) en dit is ook mooi om te lezen. Mooi ook die focus van je op de authentieke beleving ipv de highlights.
    Ook ik ben in Puglia geweest, maar dan vooral in Lecce. Ik wil er zeker nog wel een keer terug en daarnaast ook naar Basilicata, een erg mooi stuk waar ik met een lokale bus doorheen gereisd ben. Daar wil ik echt nog wat dorpen en steden ontdekken!
    Heb je die foto van de flamingo nou door de verrekijker heen genomen?

    • Reply Carolien 21 november 2017 at 15:57

      Ja die authentieke beleving wil ik steeds meer gaan benadrukken op mijn site. Ik merk dat ik dat erg leuk vind, in combinatie met natuur / wildlife én lokale producten. Ik wil nog meer zien in Puglia, maar ja, dat geldt voor meer plekken. Als je voor authentieke beleving en slow travel gaat dan gaat het meer om kwaliteit dan om kwantiteit. Ik had mijn megalens niet mee op deze reis, aangezien ik alleen met handbagage reisde. Die foto van die flamingo is inderdaad met mijn telefoon genomen door die telescoop genomen. Dé oplossing als je geen telelens bij je hebt 🙂

  • Reply Aniek 21 november 2017 at 18:25

    Mooi hè, die mannetjes. De vrouwen zijn thuis uitgebreid aan het koken en de mannen hangen de hele dag maar wat rond bij de bar. Een beetje emancipatie zou geen kwaad kunnen 😉 De foto’s zijn voor mij een feest der herkenning. Ik maakte bijna dezelfde reis vorig jaar, ook met Pierluigi. Mijn voorraadje olijfolie is inmiddels weer bijna op dus ik moet maar weer eens nieuwe gaan bestellen 🙂

    • Reply Carolien 22 november 2017 at 10:22

      Nou inderdaad, dacht wel, waar is de emancipatie hier, hahaha. Ja, jij nog bedankt voor je tip. Zo promoten we Italie en de olijfolie toch maar weer onder onze volgers.

  • Reply Aniek 21 november 2017 at 18:27

    Vriendlief vraagt zich af of jullie ook bij het visrestaurant in Barletta zijn geweest. Daar heeft hij het nog steeds over 🙂

    • Reply Carolien 22 november 2017 at 10:20

      Nee, we zijn niet in Barletta geweest. Die moet ik dus onthouden voor een volgende keer 😉

  • Reply Kelly 21 november 2017 at 20:10

    Ik vind Italië echt heerlijk en zou deze streek graag willen ontdekken. Ik zag vorige week ook een stukje voorbij komen bij 3 op reis over deze regio. Een goede olijfolie is zo heerlijk en belangrijk. Super leuk ook dat je een olijfboom hebt geadopteerd.

    • Reply Carolien 22 november 2017 at 10:21

      Ja, ik was eigenlijk alleen nog maar in steden geweest in Italië. Dit keer voor het eerst naar het ‘platteland’. Ik voel een roadtrip aankomen, ooit, naar Italië

  • Reply Jenny 23 november 2017 at 23:07

    Wat leuk, ik wist helemaal niet dat er ook een zoutvlakte in de regio is!

    Tof om te zien waar je eten vandaan komt. Heb je een grote voorraad mee naar huis genomen?

    • Reply Carolien 25 november 2017 at 13:23

      Ik wist dat zelf eerst ook niet. Weer wat geleerd! Helaas vloog ik met handbagage en had ik weinig ruimte. Gelukkig kan je tegenwoordig gewoon vanuit huis bestellen 😉

  • Reply Britte 24 november 2017 at 20:55

    Puglia lijkt me een prachtige bestemming! Zo’n pleintje met van die oude, Italiaanse mannetjes is altijd een mooi gezicht! Olijfolie proeven lijkt me behoorlijk heftig. Is dat niet heel vet in je mond?

    • Reply Carolien 1 december 2017 at 22:47

      Ja, is best heftig, is soms ook best pittig. Olijfolie spuug ik meestal wel uit bij proeven, waar wijn meestal gewoon mijn keel in glijdt, ook al is dat met proeven niet de bedoeling. Meer dan 3 soorten olijfolie / glaasjes kan ik ook niet proeven. We kregen ook een flesje water om de keel te smeren.

  • Reply Gabrielle 25 november 2017 at 09:03

    Ik heb naast Milaan nog niet veel van Italië gezien. Deze regio lijkt mij erg mooi, ik weet niet of ik olijfolie zo zou proeven ?Gaaf dat je een olijfboom hebt geadopteerd!

    • Reply Carolien 1 december 2017 at 22:48

      Milaan heb ik dan nog niet gezien! Ik heb verder ook nog niet heel veel van Italië gezien, maar steeds een stukje en dan komen we er wel 😉

  • Reply Caro 12 december 2017 at 11:24

    Ik hou echt van Italië en oh ik droom zo weg bij je foto’s! Leuk dat je een boompje geadopteerd hebt en je zelf hebt moge meehelpen. Kan me inderdaad wel voorstellen dat het arbeidsintensief is om met de hand te plukken…

  • Reply Carolien 13 december 2017 at 09:13

    Ja Italië is een fijn land, vooral op het vlak van eten (en het weer). Het was leuk om geholpen te hebben bij de oogst, maar ik moet er niet aan denken dat dit mijn werk zou zijn, lichamelijk zo zwaar!

  • Leave a Reply