Fietsroute op Schouwen-Duiveland in Zeeland (35 of 49 km)

Vandaag volg ik een fietsroute door Zeeland langs de verdronken dorpen op Schouwen-Duiveland. Het is een mooie zomerse dag vol lachende mensen, die genieten aan het water. Nauwelijks in te denken dat hier vroeger het water vooral veel ellende bezorgde: hele dorpen én hun inwoners verloren de strijd. De erfenis hiervan kom ik tijdens de fietstocht op verschillende plekken tegen en misschien hoor ik net als de vissers vroeger nog wel de kerkklokken van de verloren dorpen onder water luiden.

Tijdens deze fietsroute op Schouwen-Duiveland in Zeeland kom je langs leuke plaatsen zoals Burgh-Haamstede en door natuurgebieden. Je hebt de keuze tussen 35 of 49 kilometer (zie gpx hieronder). Zelf een route uitstippelen? Dat kan met deze fietsknooppuntenkaart.

Kreekgebied de Schelphoek

De fietsroute start bij de Schelphoek bij Serooskerke. Zodra je hier op de fiets stapt, ruik je de zilte geur, hoor je het gekrijs van de meeuwen en voel je de wind. Teken dat ik dichtbij het water ben. De storm van 1953 heeft hier grote littekens achtergelaten. Het krekengebied de Schelphoek is hier een restant van en ligt op de plek waar eerst een dorp lag, deze is compleet in het water verdwenen. Ik ben nog maar net op pad of we komen al een uitkijktoren tegen. Natuurlijk beklim ik deze voor een weids uitzicht over de Schelphoek aan de ene kant en de Oosterschelde aan de andere kant. Ik zie nog een betonnen caisson liggen, ooit gebruikt om het water tegen te houden, nu vooral als herinnering om de Ramp nooit te vergeten.

Maak een wandeling rond de kreek de Schelphoek van ongeveer 4 kilometer, deze wordt met rode pijlen aangegeven. Zin om deze wandeling te maken eventueel uitgebreid met een route door de Prunjepolder? Lees dan het artikel over wandelen in krekengebied de Schelphoek.

Plompe Toren: kerktoren van verdronken dorp Koudekerke

Het is flink trappen langs de Oosterschelde windje tegen. Maar het icoon van Schouwen-Duiveland komt toch steeds dichterbij. Ik zie hem al van verre staan, deze verdwaalde toren. Hij lijkt behoorlijk misplaatst zo aan het water en midden in het gras, maar er zit een verhaal achter. Dat hoor ik als ik de deur van de Plompe Toren open. Het verhaal gaat over de verdwenen dorpen Westenschouwen en Koudekerke. Volgens de Sage is de verdwijning veroorzaakt door een zeemeermin. In werkelijkheid heeft de kracht van het water in combinatie met stormen hele dorpen aan de kust weggenomen. Vissers uit met name Frankrijk die naar Nederland voeren beweerden nog jaren dat ze de kerklokken van de verdronken torens konden horen luiden in de nacht. Ik laat de verhalen achter me en beklim de smalle treden van de 23 meter hoge toren. Hier kijk je 360 graden uit over de Oosterschelde en de Koudekerksche inlaag. Met de telescopische kijker kan je zelfs bij laag water zeehonden zien liggen op de Roggeplaat, een paar kilometer voor de kust.

De Sage van de zeemeermin van Westenschouwen

Lang geleden troffen vissers uit Westenschouwen een zeemeerminvrouw in hun netten. De zeemeerminman smeekte om haar vrijlating, maar de vissers namen haar mee de haven in en toonde haar aan iedereen die het maar wilde zien. Ondertussen verzwakte de zeemeerminvrouw en uiteindelijk stierf ze. De zeemeerminman was ontroostbaar en sprak een vloek uit over Westenschouwen.

‘Westenschouwen, ’t zal u rouwen
dat ge heeft geroofd mijn vrouwe,
Westenschouwen zal vergaan
alleen de toren zal blijven staan’

Nog diezelfde avond brak er een storm uit en het dorp Westenschouwen verdween in het water. En ook het dorp Koudekerke ontkwam niet aan de vloek. Alleen de Plompe Toren bleef bespaard.

Boswachterij Westerschouwen

De hoofdroute gaat verder naar Burgh-Haamstede, maar een aanrader is de extra lus naar Boswachterij Westerschouwen. Dit grootste bos van Zeeland is een uitdaging voor de fietser. Hier klim je behoorlijk in de duinen. Gelukkig gaat naar beneden een stuk sneller. Op sommige plekken stap ik even van de fiets, want de bewegende duinen zorgen voor zand op het fietspad. Wel een prachtig zicht die hoge zandduinen. Een ideale plek om even te stoppen voor de lunch, voordat ik naar Burgh-Haamstede fiets.

Fietsen over de steppe bij de Vroongronden

Vanuit Burgh-Haamstede verlaat ik het asfalt en de bebouwing en fiets ik net achter de duinen naar de Vroongronden. Een kaal, steppeachtige gebied. Vroon betekent weidegebied. Het wildrooster waar ik over fiets, verraadt dat hier nog steeds grazers zijn. En nog geen 200 meter verderop zie ik ze al staan. Een groep loslopende koeien net naast het fietspad. Rustig grazend en nieuwsgierig naar mij kijkend als ik van de fiets afstap. Achter de struiken zie ik nog een stukje paars heideveld, een van de weinige heide in Zeeland. Het water lijkt hier ver weg, zo droog is het hier. Hier komen regelmatig damherten voor, maar zo overdag is het lastig om ze te zien.

Renesse, duinen en zee

Van het natuurgebied de Vroongronden sta ik ineens midden in het drukke Renesse. Een prima plek als je toe bent aan wat te eten of drinken op een terras. Ik kies voor een stopplek net buiten Renesse in de duinen. Het fietspad langs de duinen is smal en gaat langs typische duinvegetatie als duindoorn en helmgras. Als je de tijd hebt parkeer je je fiets bij een van de duinovergangen om naar de zee te gaan. Ik rijd door en sla af richting Ellemeet. De randen langs de weg staan in de zomer vol wilde bloemen, het kleurt helemaal paars. Ook staan er borden met sonnetten in het grasland, onderdeel van de poëzieroute van Ellemeet naar de kust. Ik trap flink op de pedalen, want ik moet de grote weg over en langs water richting natuurgebied de Prunje, met de volle wind tegen.

Vogelwalhalla Prunjepolder

Na de ramp in 1953 en de aanleg van de Oosterscheldekering is de natuur in de Prunjepolder weer in oorspronkelijke staat hersteld. Door het vele zilte water is het een walhalla voor vogels. Even door de verrekijker turen en ik spot lepelaars, zwanen, ganzen en iets verderop op een paaltje de Tureluur. Op de dijk naar de Schelphoek lopen schapen mij tegemoet. Ze hebben het duidelijk ook warm, deze mooie zomerdag, want ze dalen af naar beneden om in het koele zand te liggen. Ook ik kom bij het einde van mijn fietsroute op Schouwen-Duiveland in Zeeland en besluit dat ik wel een drankje hebben verdiend met zicht op het water.

De route: praktische informatie

Deze fietsroute op Schouwen-Duiveland in Zeeland is over het algemeen prima te doen voor iedereen, alleen in Boswachterij Westerschouwen zijn er flinke hoogteverschillen en ligt er soms zand op het fietspad. Er is op de hele route weinig beschutting, dus op een hele warme dag of met veel wind is het een zware route.

Download hieronder beide routes als gpx bestand

Previous Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

NIEUWSBRIEF

Ontvang regelmatig (ongeveer 1x per 2 maanden) reistips en inspiratie.

 

This function has been disabled for Dream the world.